Dziś wyjazd na Słowację, mam gorączkę.. 37.5. Czeka mnie kilkanaście godzin podróży. Tylko tą gorączką się przejmuje, bo przecież ja nie choruje, a tu o.. niespodzianka. Plecak zapakowany po brzegi, całe szczęście – ciężki nie jest. Święta jak święta, minęły szybko, bez rewelacji. Prawie to samo co rok temu. I’m on drugs! Trochę nie kontaktuje i czasem mam niezły slowmotion przed oczami. iPod – napchany dramami i minimalami idealnie na stok.
Do zobaczenia za rok! Ekhm, w 2008!
Szał, dziki szał. Przedświąteczne zakupy i ogrom ludzi we wszelkiego typu centrach handlowych. Czemu wszystko na ostatnią chwilę? Taka polska domena. We czwartek o 22 pojechałem do tesco, żeby dokupić kilka produktów na świąteczną kolację. Zwykle o tej porze ludzi nie było wcale lub było ich niewiele. Miałem max 10 produktów w swoim koszyku. W kolejce stałem do północy. Ludzie z koszykami wypchanymi po sam szczyt tarasowali każde przejście. To samo się działo w biały dzień, a znalezienie miejsca parkingowego graniczyło z cudem.
ps. kupiłem wreszcie komplet sztućców :-)
home, one two three. Ile ich mam tak naprawdę? Lubie wracać tu, do mockby. Cisza, spokój, tak jak teraz, kiedy za oknem mgła kładzie się na całą okolicę. Lampy uliczne w oddali świecą. Z wielką chęcią przejechałbym się w miłym towarzystwie po okolicy. Te okolice zawsze mile będę pamiętał. Tyle wspomnień, ale tyle też odkrytych ciekawych miejsc. Kiedy jest ze mną tutaj, zawsze lubię gdzieś ją wyciągnąć i pokazać miłe zakątki. To dom mój tu jest, rodzinny.
Domem jest dla mnie to miejsce gdzie śpię często, gdzie leżą moje rzeczy, gdzie wracam po ciężkim dniu wypocząć. Jestem ja sam i czasem ona mi potowarzyszy. Tam mi dobrze, bo jestem u siebie. Nikt mi nie skacze po głowie, nie marudzi. Mogę na golasa wyjść łazienki. Po prostu mój kąt, mój mały azyl. Kiedyś będzie prawdziwy, taki własny-własny.
Od niedawna tak dobrze, tak swobodnie czuje się tam.. 20/4. Moja szczoteczka do zębów też już tam jest na stałe. Uwielbiam pić tam herbatę i czytać gazety. Jest cicho w nocy, tak jak w rodzinnym, tylko to taki inny dom. Mimo wszystko bardzo lubię tam wracać, zajeżdżać.. po prostu przebywać.
My Boo, teraz tak na liście. Wiesz! Bo niezwykła, bo taka jesteś dla mnie. Wszystko się wcześniej namieszało, dziwnie było. Było, nie będzie już. Tak naprawdę to tylko love is stronger than pride. Już zaraz na deskę i śnieżnym puchu będę się walał. Doczekać się nie mogę.
Znowu tu mniej piszę, choć odpowiedź jest prosta. Dobrze mi, a ten pomacaj to marudnik się mały zrobił. Nie może być dalej tak, bo kolorowo jest. Tam, tu.
Wzięło mnie wczoraj na playlisty z 2001 roku. Dawno niesłyszany Usher, Joe i inne czarne dźwięki. Chociaż przy czarnym zostałem, nadal uwielbiam czarne płytki.
za’reklamuję miss bang bang, we are all on drugs.
Świąteczna kolacja, dobre wino i na koniec prezenty. Wszystko było przyszykowane, gotowe do wstawienia na kuchenkę. W mieszkaniu panował półmrok, jedynie świeczki i mała lampka, która dawała odpowiednią ilość światła. Zapukała, otworzyłem drzwi. Jej uśmiech rozpromieniał wszystko, a niespodzianka czekała specjalnie dla niej. Jedliśmy, rozmawialiśmy, piliśmy wino. Wyglądała ślicznie, moje ulubione spodnie, czarna bluzeczka do tego. Później byli goście, na chwilę. Noc wczesna była, przyszła do mnie w prezencie i niespodziance. Nie sądziłem, że ją kiedykolwiek w tym zobaczę. Tego wieczoru powiedziała jedno zdanie, kilka słów, które bardzo wiele radości mi przyniosły. Przed świętami miałem już po świętach, bo to były moje święta z nią.
Recent Comments